ابر همیشه خسته ام

                                             گریه کنم یا نکنم

                                            محکوم تنها ماندنم

                                           غربت نشین جاده ها

                                            همدم این دل دله ها

                                          رها شده از دست باد

                                              زردی پاییز منم

                                              درد منم ، آه منم                

                                                 قصه پرواز منم

                                                تا انتهای خط برو

                                                عاشق فریاد منم...

ز آن نامه اي كه دادي و زان شكوه هاي تلخ
تا نيمه شب بياد تو چشمم نخفته است
اي مايه اميد من اي تكيه گاه دور
هرگز مرنج از آنچه به شعرم نهفته است
شايد نبوده قدرت
آنم كه در سكوت
احساس قلب كوچك خود را نهان كنم
بگذار تا ترانه من رازگو شود
بگذار آنچه را كه نهفتم عيان كنم
تا بر گذشته مينگرم
 عشق خويش را
چون آفتاب گمشده مي آورم به ياد
مي نالم از دلي كه به خون غرقه گشته است
اين شعر غير رنجش يارم به من چه داد
اين
درد را چگونه توانم نهان كنم
آندم كه قلبم از تو بسختي رميده است
اين شعر ها كه روح ترا رنج داده است
فريادهاي يك دل محنت كشيده است
گفتم قفس ولي چه بگويم كه پيش از اين
آگاهي از دو رويي مردم مرا نبود
دردا كه اين جهان فريباي نقشباز
با جلوه و جلاي خود آخر مرا ربود
اكنون منم كه خسته ز دام فريب و مكر
بار دگر به كنج قفس رو نموده ام
بگشاي در كه در همه دوران عمر خويش
جز پشت ميله هاي قفس خوش نبوده ام
پاي مرا دوباره به زنجيرها ببند
تا فتنه و فريب ز جايم نيفكند
تا دست آهنين هوسهاي رنگ رنگ
بندي دگر دوباره بپايم نيفكند

چقدر دلم برایت تنگ شده

آنقدر که فقط نام زیبای تو در آن جا می گیرد

عزیز من ، قلب من

ای کاش می شد اشکهای طوفانی ام را

قطره قطره جمع کرد

تا تو در دریای غم آلود آن غروب چشمانم را نظاره کنی

ای کاش میشد فقط یک بار

فریاد بزنم دوستت دارم

*                     *                    *

و تو صدایم را می شنیدی

نمی دانم چطور ، کجا و چگونه باید به تو برسم؟

ای کاش به جای عکس زیبایت

وجود نازنینت پیش رویم بود

و حرفهای نا گفته ام را می شنید

به راستی که تو اولین عشق راستینم هستی

شاید در گذشته هرگز این چنین عاشق نشده بودم

اما  ،

حال خوب نمی دانم که فقط با شنیدن نام زیبایت

چشمانم ب یاختیار می بارد

ای امید آخرینم

بدان که هر روز ، هر ساعت و هر لحظه

به درگاه آفریدگار تو دعا می کنم

تا فقط یک بار بتوانم

چشمانم را زندانی نگاهت کنم .

از بلاگ دینای عزیز

هوا ترست به رنگ هوای چشمانت
دوباره فال گرفتم برای چشمانت
اگر چه کوچک و تنگ است حجم این دنیا
قبول کن که بریزم به پای چشمانت
بگو چه وقت دلم را ز یاد خواهی بر د
اگر چه خوانده ام از جای جای چشمانت
 دلم مسافر تنهای شهر شب بو هاست
که مانده در عطش کوچه های چشمانت
تمام اینه ها نذر یاس لبخندت
جنون آبی در یا فدای چشمانت
چه می شود تو صدایم کنی به لهجه موج
به لحن نقره ای و بی صدای چشمانت
تو هیچ وقت پس از صبر من نمی ایی
در انتظار چه خالیست جای چشمانت
به انتهای جنونم رسیده ام کنون
به انتهای خود و ابتدای چشمانت
من و غروب و سکوت و شکستن و پاییز
تو و نیامدن و عشوه های چشمانت
خدا کند که بدانی چه قدر محتاج ست
نگاه خسته من به دعای چشمانت

به روی گونه تابیدی و رفتی
مرا با عشق سنجیدی و رفتی
تمام هستی ام نیلوفری بود
تو هستی مرا چیدی و رفتی
کنار اتظارت تا سحر گاه
شبی همپای پیچک ها نشستم
تو از راه آمدی با ناز و آن وقت تمنای مرا دیدی و رفتی
شبی از عشق تو با پونه گفتم
دل او هم برای قصه ام سوخت
غم انگیزست توشیداییم را
به چشم خویش فهمیدی و رفتی
چه باید کرد این هم سرنوشتی ست
ولی دل رابه چشمت هدیه کردم
سر راهت که می رفتی تو آن را به یک پروانه بخشیدی و رفتی
صدایت کردم از ژرفای یک یاس
به لحن آب نمنک باران
نمی دانم شنیدی برنگشتی
و یا این بار نشنیدی و رفتی
نسیم از جاده های دور آمد
نگاهش کردم و چیزی به من نگفت
توو هم در انتظار یک بهانه
از این رفتار رنجیدی و رفتی
عجب دریای غمنکی ست این عشق
ببین با سرنوشت من چها کرد
تو هم این رنجش خکستری را
میان یاد پیچیدی و رفتی
تمام غصه هایم مقل باران
فضای خاطرم را شستشو داد
و تو به احترام این تلاطم
فقط یک لحظه باریدی و رفت ی
دلم پرسید از پروانه یک شب
چرا عاشق شدی در عجیبی ست
و یادم هست تو یک بار این را
ز یک دیوانه پزسیدی و رفتی
تو را به جان گل سوگند دادم
فقط یک شب نیازم را ببینی
ولی در پاسخ این خواهش من
تو مثل غنچه خندید و رفتی
 دلم گلدان شب بو های رویا ست
پر است از اطلسی های نگاهت
تو مثل یک گل سرخ وفادار
کنار خانه روییدی و رفتی
تمام بغض هایم مثل یک رنج
شکست و قصه ام در کوچه پیچید
ولی تو از صدای این شکستن
به جای غصه ترسیدی و رفتی
 غروب کوچه های بی قراری
حضور روشنی را از تو می خواست
تو یک آن آمدی این روشنی را
بروی کوچه پاشیدی و رفتی
کنار من نشتی تا سپیده
ولی چشمان تو جای دگر بود
و من می دانم آن شب تا سحرگاه
نگارن را پرستیدی و رفتی
نمی دانم چه می گویند گل ها
خدا می داند و نیلوفر و عشق
به من گفتند گل ها تا همیشه
تو از این شهر کوچیدی و رفتی
جنون در امتداد کوچه عشق
مرا تا آسمان با خودش برد
و تو در آخرین بن بست این راه
مرا دیوانه نامیدی و رفتی
شبی گفتی نداری دوست من را
 نمی دانی که من ن شب چه کردم
خوشا بر حال آن چشمی که آن را
به زیبایی پسندیدی و رفتی
هوای آسمان دیده ابریست
پر از تنهایی نمنک هجرت
تو تا بیراهه های بی قراری
دل من را کشانیدی و رفتی
پریشان کردی و شیدا نمودی
تمام جاده های شعر من را
رها کردی شکستی خرد گشتم
تو پایان مرا دیدی و رفتی

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن
گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست
پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف
تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست
گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت 
 جز عشق تو در خاطر من مشغلهای نیست
فتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزند دل من مساله ای نیست
 

دست خودم نیست اگه قلبم بی قراره
بارون اشکام به روی گونه می باره
دست خودم نیست اگه دست و پام می لرزه
آخه این بودن با تو به همه دنیا می ارزه
دست خودم نیست توی هر حواب شبانه
صورت ماهت همیشه توو رویا هامه
دست خودم نیست نمی تونم بی تو باشم
دنیارم به من ببخشن نمیشه از تو جدا شم
واسه موندن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه بودن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
تو ای آرامش من تو تنها خواهش من
تو لبریزی از احساس تن برگ گل یاس
تو زیبا مثل الماس
دل من پیشت زندون بی تو زندگیم ویرونه
طاقت غمی ندارم بی تو از جهان بیزارم
واسه موندن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه بودن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه موندن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه بودن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم اگه قلبم بی قراره
بارون اشکام به روی گونه می باره
دست خودم نیست اگه دست و پام می لرزه
آخه این بودن با تو به همه دنیا می ارزه
دست خودم نیست توی هر حواب شبانه
صورت ماهت همیشه توو رویا هامه
دست خودم نیست نمی تونم بی تو باشم
دنیارم به من ببخشن نمیشه از تو جدا شم
واسه موندن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه بودن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
تو ای آرامش من تو تنها خواهش من
تو لبریزی از احساس تن برگ گل یاس
تو زیبا مثل الماس
دل من پیشت زندون بی تو زندگیم ویرونه
طاقت غمی ندارم بی تو از جهان بیزارم
واسه موندن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه بودن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه موندن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم
واسه بودن در کنارت داره میمیره دلم
تو فقط راه نجاتی تویی حل مشگلم

عاشقم عمریه اما تو دلت جایی ندارم
عاشقم اما چه فایده تو دلت جایی ندارم
یه روزی می شه که دست رد به سینم می زنی تو
می دونم که من ساده تو دلت جایی ندارم
می دونم که از تب عشق تو داری بهم می خندی
می بینی چه بی قرارم اما در به روم می بندی
نمی ذاری که چند دقیقه لحظه ای با تو باشم
دور می شی مثل یه سایه دلمو اسیرت کردی
می دونم یه عشق تازه اومده جامو گرفته
سر سنگین شدی رفتی تو دلت جایی ندارم
شب و روز با عشق تازت می ری و خوش می گذرونی
دیگه به فکرم تو نیستی تو دلت جایی ندارم
اما دوست دارم بدونم حرف آخر دلت و با نگات برگشتی گفتی تو دلت جایی ندارم
انگاری همش یه خوابه
خواب نه مثل سرابه
چی بگم از ......
رنج و عذابه

بسوزان
بسوزان
بسوزان!
شعرهایم را بسوزان
خاطرات عمر شیرین مرا
یادبود عشق دیرین مرا
در سکوت بی سرانجام بیابان
آتشی از استخوانم بر فروزان
در میان بوته های خشک بی جان
در غبار آسمان گرد بیابان
بسوزان
بسوزان
شعرهایم را بسوزان
برگ برگ خاطراتم را بسوزان

تا نماند قصه ای از آشنایی
تا شود خاموش فریاد جدایی
تا نماند دیگر از من یادگاری
در خزانی یا بهاری
بسوزان
بسوزان
شعرهایم را بسوزان
برگ برگ خاطراتم را بسوزان

تا نماند قصه ای از آشنایی
تا شود خاموش فریاد جدایی
تا نماند دیگر از من یادگاری
در خزانی یا بهاری
بسوزان
بسوزان
شعرهایم را بسوزان
برگ برگ خاطراتم را بسوزان

منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون

دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون

 ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش

با پول اون نخ خریدم  زخم دلم رو بستمش

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم

بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی

من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی

این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه

قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم

من واسه تو خیلی کمم

«امين حيايي» در صدر پول سازترين بازيگران سينماي ايران

با فروش 5/2 ميليارد توماني «اخراجي ها» در تهران و شهرستانها، امين حيايي در صدر جدول پول سازترين بازيگران سينماي ايران قرار گرفت.

به گزارش فارس، فروش دو ميليارد و نيمي «اخراجي ها» (مسعود ده نمكي)، موجب شد تا «امين حيايي» يكي از بازيگران اين فيلم به ركوردي منحصر به فرد در ميان پول ساز ترين بازيگران سينماي ايران دست  يابد.

سال گذشته دو فيلم از حيايي با نامهاي شام عروسي(ابراهيم وحيدزاده) با 512 ميليون تومان و تله (سيروس الوند) با 300 ميليون تومان نام او را جزو پول سازترين بازيگران سينماي ايران ثبت كردند.

در سال 1384 سه فيلم از امين حيايي، در فهرست 10 فيلم پرمخاطب سال قرار گرفت. شارلاتان(آرش معيريان) با 410 ميليون تومان فروش اكران يك در تهران در صدر جدول قرار گرفت، آكواريوم(ايرج قادري) و زن زيادي (تهمينه ميلاني) نيز در اين سال با 400 و 300 ميليون تومان، در فهرست پرمخاطب ترين فيلمهاي سال قرار گرفتند.

در سال 1383، كما (آرش معيريان) با بازي امين حيايي ركورد شكن شد و در اولين نمايش تهران خود 610 ميليون تومان فروخت كه تا آن زمان فروشي بي سابقه محسوب مي شد. در اين سال، حيايي فيلم مهمان مامان را هم در فهرست ده فيلم پرمخاطب سال داشت كه اين فيلم 480 ميليون تومان در تهران فروخته بود.
در سال 1382، حيايي دو فيلم پرفروش ديگر داشت: عروس خوش قدم(كاظم راست گفتار) با 360 ميليون تومان در اكران يك تهران و دختر ايروني (محمدحسين لطيفي) با فروش 343 ميليون توماني.

مزاحم (سيروس الوند) با فروش 265 ميليوني خود، پرمخاطبهاي امين حيايي در جدول اكران سال 81 بود و دستهاي آلوده (سيروس الوند) و تكيه بر باد (داريوش فرهنگ) نيز اين موفقيت را در سال1379 با فروش 230 و 220 ميليوني در جدول اكران براي امين حيايي رقم زده اند.

اين آمار ثابت مي كند جمع فروش فيلمهاي حيايي در 15 سال حضورش در سينماي ايران، با احتساب فروش كل فيلمهاي پرمخاطب و نيز فيلمهايي كه با بازي او اكران شده اند و در تهران و شهرستانها فروش متوسطي داشته اند، (شامل 15 فيلم ديگر كارنامه وي) به رقم تقريبي هشت ميليارد توماني مي ر سد.

موقعيت حيايي در پول سازي، با اكران اخراجي ها دست نيافتني شده و او بالاتر از بازيگراني چون محمدرضا گلزار، هديه تهراني، بهرام رادان و محمدرضا شريفي نيا قرار مي گيرد كه هركدام در فيلمهاي پرمخاطب زيادي (برخي به شكل مشترك با حيايي) بازي كرده اند.

  RSS